Alsjeblieft,
een portie weerstand

Vanaf jonge leeftijd leer je dat je niet moet schreeuwen of slaan. Je hoort aardig te zijn en een knuffel te geven om een conflict op te lossen. Kinderen uiten weerstand puur en direct. Later leer je om woorden te gebruiken, maar het principe blijft hetzelfde. Weerstand proberen we zo snel mogelijk te verzachten of om te buigen naar harmonie. Kusje erop en klaar. Weerstand heeft meer waarde dan we denken. Wat leert het ons? Door er ruimte voor te maken, ontdek je wat het je kan opleveren.

De wens achter weerstand

Weerstand bevat informatie die je helpt om je doel te bereiken. Het lijkt soms een blokkade, maar het is juist een signaal dat iets aandacht nodig heeft. Wat vertelt weerstand over de situatie, jezelf en de ander? Misschien brengt de ander risico’s of valkuilen in kaart die jij nog niet hebt gezien. Stel de juiste vragen en je maakt weerstand constructief in plaats van dat je het onbewust ontwijkt.

Wanneer je die informatie verzamelt, zie je duidelijker wat de ander werkelijk wil. Dat helpt je om een nieuw voorstel te doen dat beter aansluit. Onderbouw eerst waarom je een voorstel doet en deel daarna pas het voorstel zelf. Zo blijft de aandacht langer bij je boodschap. Begin met de belangen. Bijvoorbeeld: “Woensdag is er een expert aanwezig, daarom wil ik graag op die dag afspreken.” Dat werkt beter dan direct je voorkeur te benoemen en daarna pas je argumenten toe te voegen. Door te starten vanuit gezamenlijke belangen ontstaat er sneller ruimte voor oplossingen.

Weerstand is niet de ware boosdoener

Weerstand zelf is geen probleem, je hoeft je er geen zorgen om te maken. Het toont betrokkenheid. Als iets je niets uitmaakt, reageer je ook niet. De echte risicofactor is desinteresse. Zolang er interesse en betrokkenheid is, is winst dichtbij.

Het onderzoeken van de wens achter weerstand hoeft niet alleen bij de ander te zijn. Dit kan net zo goed binnen jezelf plaatsvinden. Als jij zelf weerstand voelt, wil je misschien wegduiken, je kop in het zand steken of in de verdediging schieten. Stel jezelf dan vragen. Waarom voelt dit ongemakkelijk? Wat roept irritatie op? Wat maakt dat je iets niet wilt doen? Door deze vragen te beantwoorden vergroot je je bewustzijn en daarmee je zelfkennis.

Ombuigen

Wanneer je ongemak als informatiebron leert zien, verandert de lading. Je kunt ernaast staan zonder erin mee te gaan. Dan wordt weerstand een opening voor een nieuw gesprek, een andere invalshoek of een alternatief pad. Het wordt een voorwaarde voor verandering in plaats van een blokkade.

Je kunt omgaan met weerstand zoals je omgaat met een bokswedstrijd: hard tegen hard. e kunt het óók benaderen als een oosterse vechtsport. Dat voelt meer als een dans. Hoe beweegt de ander? Wat is jouw tactiek? Hoe pas je die aan? Zo wordt weerstand een opstap naar een oplossing, lees: winst. Het helpt je vooruit in plaats van dat het je tegenhoudt.